Bond Beter Leefmilieu is de koepelorganisatie van heel wat milieu- en klimaatverenigingen in Vlaanderen. Maar hoe zorg je ervoor dat een sector die zich inzet voor een leefbare planeet ook echt open staat voor iedereen? We spraken met David Sebrechts, communicatiemedewerker bij Bond Beter Leefmilieu, over de eerste stappen, de drempels en de lessen die de organisatie onderweg leerde.
Ken jij Bond Beter Leefmilieu al?
Het is de koepelorganisatie die verenigingen een stem wil geven in het beleid en hen ondersteunt in hun werk. Dat gaat van adviezen voor bedrijven die willen vergroenen, over mediatraining voor lokale verenigingen die een rivier schoon houden, tot initiatieven ondernemen voor scholen die minder afval willen produceren. Als communicatiemedewerker zorgt David Sebrechts ervoor dat de vaak technische adviezen van collega's begrijpelijk zijn voor een breed publiek, in de pers en op tv. En dat brengt een belangrijke vraag met zich mee: bereikt de organisatie iedereen met haar boodschap?
Bond Beter Leefmilieu is zich bewust van het imago dat een milieubeweging met zich meebrengt, namelijk dat het in de eerste plaats enkel een plek lijkt voor een hoogopgeleide middenklasse. Daarom helpt de organisatie om verenigingen in haar netwerk kritisch te laten kijken naar wie ze bereiken en vooral, wie er nog niet tot het doelpubliek behoort.
Een traject in beweging
Maar ook voor Bond Beter Leefmilieu zelf is diversiteit en inclusie een traject dat nog volop loopt. De organisatie zette al concrete stappen. Zo staan bij vacatures de competenties centraal en wordt er niet steevast een diploma gevraagd. Bond Beter Leefmilieu geeft ook gastlessen in hogescholen om jongeren met de sector in contact te brengen, en werkt samen met organisaties zoals Licht en Liefde aan communicatie die toegankelijk is voor mensen met een visuele beperking.
Tegelijk is Bond Beter Leefmilieu eerlijk over haar uitdagingen met betrekking tot diversiteit en inclusie. Ze botsen net als heel wat andere organisaties op drempels. Een homogeen netwerk speelt daarbij ook een rol.
"Nieuwe medewerkers komen al snel uit dezelfde kringen of kennen Bond Beter Leefmilieu via andere milieuorganisaties. We merken dat het tijd en inspanningen vraagt om deze cirkel te doorbreken”, aldus Sebrechts. Door vacatures ook op Hijabis at Work te plaatsen, zorgt Bond Beter Leefmilieu actief voor een diverser bereik.
En soms weet de organisatie ook pas dat iets een drempel is voor anderen, als die het actief aanhalen. Een voorbeeld daarvan is de klimaatmars. “Een aantal collega's met een onzichtbare beperking gaven na twee jaar aan dat zo'n mars, met kilometers stappen, voor hen niet vanzelfsprekend is. Voor de rest van het team was dat een eyeopener.”, vertelt Sebrechts.
“Zo zagen we dat het echt begint met een open gesprek. Je moet de vraag stellen of het voor iedereen werkt, mensen komen dat niet zomaar zelf vertellen.”
Dat vraagt natuurlijk ook om een cultuur waarin mensen zich veilig genoeg voelen om dingen aan te kaarten. Wie dat vertrouwen opbouwt, krijgt waardevolle informatie om zijn werking aan te passe
Diversiteit vraagt tijd, maar ook actie
“Een workshop alleen is niet genoeg. Een sessie kan even sensibiliseren, maar verandert niets blijvend als het niet leeft binnen de organisatie.” Bij Bond Beter Leefmilieu weten ze dat echte inclusie ook echte acties vereisen. Net als bij de strijd voor een beter klimaat.
Het advies van David Sebrechts is helder: “Begin met een open gesprek met je collega's en met sollicitanten die voor jouw organisatie kiezen of juist niet. Vraag naar hun ervaringen en luister echt. Neem het serieus en zie het als een werk van lange adem, met kleine stapjes. Er komt geen moment waarop je zegt: nu zijn we er.”
Net zoals klimaat lang een non-gesprek was voor veel mensen, geldt dat nog vaak voor diversiteit en inclusie. In beide gevallen is er geen quick fix: je hebt blijvend beleid en blijvende communicatie nodig. Dat sluit aan bij de missie van Hijabis at Work: inclusie is geen eenmalig project maar een duurzame aanpak. Bond Beter Leefmilieu toont dat je niet perfect hoeft te zijn om te starten. Wie kleine stappen zet en erover durft te praten, kan anderen inspireren om hetzelfde te doen.
